Pociągi to bardzo autorska, refleksyjna podróż przez XX wiek złożona wyłącznie z filmowych materiałów archiwalnych. W tym pozbawionym słów pełnym piękna i goryczy filmie, zachwyt podróżą staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy. Przedział w pociągu to miejsce, w którym człowiek na jakiś czas wyrwany jest z kontekstu codziennego bycia. Przez kilka godzin albo przez kilka dni przebywa w nowym socjum, a jego życie toczy się według czasu naznaczonego rozkładem jazdy. W podróży pociągiem jest coś pięknego, magicznego, ale często też bardzo bolesnego. Bywa, że podróży towarzyszy nadzieja, albo – brak jest jakiejkolwiek nadziei. Radość przemieszczania staje się przekleństwem, a łzy radości mieszają się z bólem rozpaczy.

Polska 2025, 80 min.

Reżyseria: Maciej Drygas.

Nagrody: Orzeł 2026 (Polska Nagroda Filmowa): Najlepszy film dokumentalny, Najlepszy montaż;

Rzym 2025 (UnArchive Found Footage Fest) – Nagroda za najlepsze kreatywne wykorzystanie materiału archiwalnego; Amsterdam 2026 (Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych IDFA) – Nagroda dla najlepszego filmu, Nagroda za najlepszy montaż.

Kultowy thriller po raz pierwszy w polskich kinach! Stanley Kubrick nazwał Zniknięcie (Spoorloos) „najbardziej przerażającym filmem, jaki kiedykolwiek widziałem”. Złowieszcza łamigłówka George’a Sluizera to mroczna podróż na drugą stronę moralności i intensywny portret pozbawionego skrupułów psychopaty. Wywołujące dreszcz grozy oraz ukłucia niepokoju Zniknięcie to wielki holenderski klasyk przypominający skrzyżowanie Milczenia owiec z Funny Games. Zaczyna się niewinnie – od wakacyjnej podróży. Para Holendrów, Saskia i Rex jedzie do Francji samochodem. Po drodze sprzeczają się i droczą, uczą się francuskich słówek. W pewnym momencie zatrzymują się na stacji benzynowej. Saskia idzie do toalety – po czym znika. Jej zniknięcie będzie trapić Rexa przez całe życie. Szybko poznajemy też porywacza – jest nim Raymond, niepozorny nauczyciel chemii. Czy Rex pozna kiedykolwiek oprawcę, na punkcie którego nabiera stopniowo obsesji? Zniknięcie to koszmar na jawie, narracyjna układanka, z której nie ma bezpiecznego wyjścia i filozoficzny horror rozegrany głównie w słonecznych plenerach i mieszczańskich wnętrzach. Wraz z Rexem podążamy za niewiadomą, tropimy ślady i szukamy rozwiązania zagadki.

Holandia/Francja 1988, 107 min.

Reżyseria: George Sluizer. Wykonawcy: Bernard-Pierre Donnadieu, Gene Bervoets, Johanna ter Steege.

Trzynastoletnia Alpha mieszkająca z wychowującą ją samotnie matką wraca do domu z imprezy z nielegalnie wykonanym tatuażem. Ta pozornie nic nieznacząca sytuacja wywraca jej życie do góry nogami. Alpha to najbardziej osobisty i przejmujący film w karierze laureatki Złotej Palmy w Cannes za Titane Julii Ducournau. To subtelny, choć niepozbawiony gatunkowego pazura portret trzynastoletniej dziewczyny stojącej na progu dorosłości oraz jej matki, która próbuje odnaleźć się w zmieniającej się relacji z dojrzewającym dzieckiem. Ducournau z niezwykłą odwagą i wyczuciem przygląda się momentowi przejścia między dzieciństwem a dorosłością. W efekcie Alpha to poruszające kino o odkrywaniu siebie, granicach opieki i potrzebie autonomii – emocjonalny portret relacji matka–córka, opowiedziany z empatią i niezwykłą wizualną wyobraźnią.

Francja/Belgia 2025, 128 min.
Reżyseria: Julia Ducournau. Wykonawcy: Tahar Rahim, Golshifteh Farahani, Melissa Boros.

Nagrody: MFF w Cannes 2025: Nominacja do Złotej Palmy.

Legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej 4K.  Detektyw Nick Curran z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell: zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra. Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku. Ponad ćwierć wieku po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.

Francja/USA/Wlk. Brytania 1992, 129 min.

Reżyseria: Paul Verhoeven. Wykonawcy: Michael Douglas, Sharon Stone, George Dzundza.